挑着吃的3种女上司的味道

　　เป็นเรื่องราวหลังจาก ที่ผีนางนากแห่งทุ่งพระโขนง โดนสมเด็จโตปราบและได้นำปั้นเหน่งของนางนากไปบำเพ็ญเพียรกับพระมาก ทุ่งพระโขนงจึงกลับมามีความสงบสุข 10 ปีต่อมามีผีเด็กอาละวาดทำร้ายคนในทุ่งพระโขนงอีกครั้ง ชาวบ้านหวาดผวาว่าเป็นฝีมือของ ไอ้แดง ลูกของนางนากที่สมเด็จโตไม่ได้นำร่างไปบำเพ็ญเพียรด้วย ทำให้ชาวบ้านทุ่งพระโขนงหวาดผวาและหาทางที่จะทำให้หมู่บ้านกลับมาสงบสุขให้ได้

　　British Army radiation drills at a remote Scottish base attract a subterranean, radioactive entity of unknown nature that vanishes, leaving two severely radiation-burned soldiers... and a "bottomless" crack in the earth. Others who meet the thing in the night suffer likewise, and with increasing severity; it seems to be able to "absorb" radiation from any source, growing bigger and bigger. What is it?? How do you destroy a thing that "feeds" on energy?

　　小老鼠雷米在嗅觉方面有着无与伦比的天赋，不想过与垃圾堆为伴的生活，心怀成为五星大厨的梦想。　　一个偶然的机会，他认识了古斯特餐厅的学徒林奎尼，这个倒霉的学徒生性害羞，在厨艺上更是没有什么天赋，并且遭到餐厅大厨的排挤，即将被解雇。这一人一鼠结成了奇特的联盟：雷米奉献自己极富创造力的大脑。操作林奎尼前台“表演”。　　在雷米的帮助下，林奎尼不但成为新的“天才厨师”，获得了美女同事的爱情，还挫败了大厨的阴谋，成为古斯特餐厅的合法继承人。突如起来的成功让林奎尼有些不知所措，想摆脱自己的傀儡身份，把雷米赶出了厨房。　　古斯特餐厅的成功，引起了苛刻的美食评论家科隆的注意，准备一尝林奎尼的手艺，重新为餐厅评定星级；而不甘失败的前大厨，蠢蠢欲动，想要找到林奎尼一夜成名的秘密。失去了雷米，林奎尼该如何面对这些问题……

葛饰应为生活在艺术几乎完全由男性主导的江户时代，尽管她是北斋之女，但仍作为屈指可数的女性画师活跃于画坛。她拥有连北斋都称赞“在美人画方面胜我一筹”的绘画天赋，同时性格火爆、刚强、烟不离手，是个豪爽洒脱的女性形象。                                                                      　　《喂，应为》的主人公阿荣是北斋的女儿、得力助手，展现了惊人的绘画天赋。她从父亲那里获得了“葛饰应为”这一画号，这个名字源于北斋常常喊她“喂，饭来！”“喂，笔来！”等日常呼唤，“应”代表回应，“为”则有作为、成就之意，是从师父传给弟子的名号，也是父亲传给女儿的象征。尽管她不会泡茶，也不擅长针线活，却以继承自父亲的绘画才华与胆识，在男性社会中闯出一条路。